Jedną z pierwszych kwestii
które każdy powinien zrozumieć
to fakt, że każde stworzenie we wszechświecie
które ma możliwość odczuwania
i jakąkolwiek zdolność wyrażania się
postrzega siebie tak samo jak człowiek
Wie, i jest świadome...
hierarchii stworzeń ponad nim
i hierarchii stworzeń pod nim
Inaczej mówiąc...
gdziekolwiek jesteś,
kimkolwiek jesteś
i czymkolwiek jesteś...
jesteś pośrodku.
Na tym polega gra.
Twoje zmysły rozszerzają się w pewnym kierunku.
We wszystkich kierunkach,
więc dają wrażenie, że jesteś w środku.
Ponieważ definicja "osoby" jest tam, skąd patrzysz.
I wszystko na świecie tak to odczuwa.
I wszystko ma swój gatunek.
Zobacz, że pająki, hydry, jeżowce i inne
nie wyglądają dla nas zbyt naturalnie.
Mówimy: "Na pewno nie chcę tak wyglądać."
Ale one mówią, gdy widzą nas...
"Rety, co to za szkaradne stworzenie?...
i jak dziwnie się ono zachowuje!"
Więc dochodzimy tu, już na początku...
do szalenie ważnej sprawy...
którą jest...
różnica punktów widzenia...
gdy zmieniasz skalę powiększenia.
Innymi słowy, możesz coś obserwować poprzez mikroskop
i widzieć to w pewien sposób.
Możesz na to patrzeć gołym okiem
i widzieć to w pewien sposób.
I możesz to obserwować poprzez teleskop
i widzieć to jeszcze inaczej.
Więc który poziom przybliżenia
jest tym właściwym?
Oczywiście, wszystkie są poprawne.
Są po prostu innymi punktami widzenia.
Kiedy obserwujemy naszą krew przez mikroskop...
widzimy, że toczy się tam niezła walka.
Wszystkie rodzaje mikroorganizmów się przeżuwają.
Więc gdybyśmy przesadzili z fascynacją podczas obserwowania tych zmagań
powinniśmy zacząć kibicować którymś z nich
Co byłoby zgubne
ponieważ zdrowie naszego organizmu opiera się na tej nieprzerwanej walce.
Więc konflikt na pewnym poziomie przybliżenia,
jest harmonią na wyższym poziomie.
Więc czy jest to możliwe, że my
z wszystkimi naszymi problemami, konfliktami, nerwicami,
chorobami, sporami politycznymi, wojnami, torturami
wszystkim tym co się dzieje w ludzkim życiu
jesteśmy stanem konfliktu,
który może być z większej perspektywy....
widziany jako stan harmonii.
W każdej minucie muszka owocowa,
komar albo bakteria...
- posunę się do tego aby powiedzieć - jest wydarzeniem, od którego zależy cały kosmos.
To działa w obie strony.
Nie tylko każdy mały istniejący organizm...
polega na swoim otoczeniu.
Odwrotność jest również prawdziwa.
że całe otoczenie, polega na każdym z tych małych organizmów.
Więc możesz stwierdzić, że wszechświat składa się...
z umowy.
Z wzorca...
w którym każde zdarzenie
ma zasadnicze znaczenie dla całości.
I odsiewamy tę ideę z naszej świadomości
tak samo jak skupiamy uwagę na obiektach, ignorując tło.
Więc widzimy jeden sposób postrzegania rzeczy.
Generalnie, organizmy widzimy bardzo wątłymi naprzeciw środowiska.
Że środowisko trwa długo,
a organizmy trwają krótko.
Ale tak naprawdę, wszystko jest zorganizowane
w systemie dwubiegunowym,
gdzie wielcy zależą od maleńkich,
a maleńcy od wielkich.
Odkąd przybyłeś na ten świat...
stopniowo narasta poczucie "ja".
Trwa to przez moment, przechodząc pewien rozwój,
a potem przepada.
Ale przez cały czas, wszędzie pojawiają się nowe "Ja".
Rozumiesz?
Nieważne czy to ludzie, zwierzęta, cokolwiek przyjdzie ci do głowy,
mogą być w innych galaktykach i tak dalej,
zawsze się pojawiają.
Teraz, mógłbyś stwierdzić, że nie ma pomiędzy nimi żadnej więzi.
Nie. W ten sam sposób nie byłoby żadnej więzi pomiędzy molekułami w twojej ręce.
A jednak powiesz, że jest to ręka.
A gdy spojrzysz na nią poprzez mikroskop,
molekuły w twojej ręce są oddzielone milami przestrzeni.
Jakie jest połączenie, pomiędzy jedną galaktyką, a pozostałymi?
Żadnych powiązań nie widzimy,
ale są tam oddziaływania grawitacyjne pomiędzy
wpływające na siebie, przez co poruszają się one w pewnym porządku.
Widzisz, to co tu robimy,
to nie tworzenie kolejnej doktryny,
wykonujemy to jako ćwiczenie z percepcji.
Możesz zobaczyć to na nowy sposób,
Możesz zobaczyć siebie na nowy sposób,
jako istniejącego tylko teraz.
I to jedyne "Ty" jakie jest.
Logiczną alternatywą dla tego,
jest postrzeganie siebie jako wszystkiego.
Zauważ w tym wszystkim, że uczestnicząc w tej grze...
nachodzi moment, który możesz nazwać "emocjonalną inwestycją",
czyli gdy czujesz, że zysk z konkretnego aspektu gry jest naglący.
Widzisz, że jest on istotny.
I to od ciebie zależy, co postrzegasz za istotne.
Uczymy dzieci...
co jest ważne...
co jest ważne, żeby się nauczyły.
Uczymy ich właściwie, że to jest potrzebne do życia.
I w pewien sposób, każda istota na tym świecie...
jest rozdarta...
pomiędzy przetrwaniem, a obijaniem się.
Czujemy, że to jest podstawa naszego rozróżnienia pomiędzy pracą a zabawą.
Zabawa, to potrzeba obijania się występująca u każdego.
Ale każdy musi wrócić do pracy, ponieważ...
musisz uprawiać pole, łowić, produkować, wytwarzać, żeby przetrwać, funkcjonować.
Ale kiedy czujemy tę straszną presję,
i czujemy, że musimy, że to jest ważne...
że to ma znaczenie...
odrzucamy z naszej świadomości fakt,
że to jest nasza wola, i nasza gra.
I trudność polega na tym,
że gdy stajemy się niespokojni i rozproszeni przez to,
jest nam jeszcze trudniej trwać w tej grze.
Proporcjonalnie, stając się bardziej zaniepokojeni przetrwaniem,
zaczynamy walczyć z innymi ludźmi.
Zaczynamy dochrzaniać sąsiadom,
i tak dalej, znów doprowadzając do tych samych wojen.
A to właśnie te wojny, bardziej niż cokolwiek,
zagrażają ludzkiemu gatunkowi.
Wszystkie walki, w pełni oparte na iluzji...
że absolutnie ważne jest abyśmy przetrwali.
I zauważ, że we wszystkim tym...
...kryje się...
...iluzja,
że udaje mi się przetrwać.
Że ja ustanawiam...
prawdziwą ciągłość od tego momentu,
do następnego momentu, i następnego momentu,
i następnego momentu.
Jakiej straty się boisz po śmierci?
Tak, wszystko co zgromadziłeś
jako istota, lub przechowujesz w mózgu, rozpuszcza się...
i zostaje rozdzielone.
Ale w tym samym momencie, równie pewne jest,
że gdy umierasz, dalej nic już nie następuje.
Wieczna nicość.
Więc...
możesz poczuć świadomość...
ogromu wzajemnych połączeń we wszystkim.
Tak jak mamy fronty i tyły, wierzchy i spody, środki i zewnętrza,
stałość i przestrzenie,
i wszystko co jest, jest razem.
Nie ważne, czy trwa to długi czas,
czy tylko chwilę.
Galaktyka istnieje we wszechświecie,
tak samo jak komar.
Możesz posiąść pewne spojrzenie na życie,
w którym wszystko co widzisz,
jest złożonymi modelami rytmów,
tańców.
Taniec ludzi,
taniec kwiatów,
taniec pszczół,
taniec żyraf.
I to jest wszystko, czym to jest. To jazz.
Widzisz? Ten świat to wielki jazz.
I to, czym stara się on być, to sprawdzenie,
jak bardzo najazzowany może on być.
Jak bardzo odlotowa
ta gra rytmów może być.